Ishim duke mbledhur perime në fshat te Gjyshja, vura re që Antoni i Vogël nuk i hiqte sytë nga unë… Unë mund të jem nëna e tij, pranova t`i bëja qejfin

Burri im është në Gjermani. Ai punon si ndërtues dhe nuk vjen aq shpesh në shtëpi, kështu që edhe e ndjej mungesën e burrit.

Para disa dite unë shkova në fshat atje te ghyshjati mbledhja disa perime fshati atje sepse edhe i ndihmoj për ti mbjellur dhe herë pas here edhe shkoj ti ndihmoj për tu kujdesur rreth tyre.

Shkova atje dhe dolëm nga kopshti që ti mbledhnim pak perime dhe me neve ishte edhe Antoni djali i kusherinit aty nga fshati. Antoni ka lëshuar pak shtat, poe ende e quajm i vogël dhe taman ka hyrë në fazën kur djemt kan shumë interesim për femrat. Ai na ndihmonte aty, por sytë nuk i largonte duke më shikuar nga prapa dhe nga para deri sa ulesha për ti mbledhur disa perime.

Gjyshja nuk dëgjon edhe aq mirë dhe Antoni disa herë më pyeti: si po ja bëj që burrin nuk e ke në shtëpi? A po mund të qëndrosh pa burrin? dhe pyetje kështu pa krip fare dhe sytë nuk largonte nga une duke më shikuar.

Dhe si përgjigje i a ktheva e ti si po ja kalon këtu në fshat që nuk e ke asnjë vajzë as për ta shikuar dhe ai ma ktheu: Po si ta kaloj une këtu ndryshe se vetëm kur vie ndonjë vajzë këtu si musafire i a kërkoj dhe po pranoj njëherë ajo vie prap këtu vetëm për tu takuar me mua.

U habita nga kjo që tha dhe e pyeta: E pse ato vijnë këtu përsëri shkaku i yti? Ai ma ktheu se kush do që e ka provuar me mua pastaj nuk është larguar pa ardhur edhe hera të tjera dhe i fus në ndonjë shtëpi këtu të pa banuar dhe dhe ato ndahen shumë të knaqura dhe nëse nuk beson eja edhe provoje edhe ti dhe pastaj e kupton se pse ato kthehen përsëri te une.

Nuk kisha cfarë të shihja te Antoni i veshur vetëm me të shkurta, ishte edhe vapë e madhe. E shikova aty poshtë dhe shihej se i varej poshtë…dukej mirë ashtu dhe një trup sa ka filluar ti marr ata muskujt natyral të fshatit.

E ku mund të jemi vetëm e pyeta si në shaka dhe më tha eja kur të mundesh aty prapa shtallës ku nuk kishte asgjë…E shikova drejt në sy dhe ai fliste seriozish…kishte besim të madh në veten e tij dhe u habita si një djalë aq i ri me gjithë atë besim ta ftoj një grua të martuar që mund të isha edhe nëna e tij.

Pas dy ore e shfrytzova rastin deri sa gjyshja ishte duke pushuar dhe dola andej dhe jo se isha e sigurt se ai do të ishte aty afër. Ma bëri me dorë ti skoja brenda aty në shtallë dhe mendova ky vërtet qenka si burrë. I uli ato pantollat e shkurta dhe të holla pa pikën e turpit dhe i doli ai jashta…cfarë të shihja? Thuaja edhe njëher më shumë se i burrit tim.

Dhe tani si bëjmë i thash?

Më tha ja vendosi duart këtu që ishin pak më lart nga toka, në keta drunjtë ketu dhe mbaju, ose shtriju këtu në kashtën këtu sepse është më butë të knaqë!

Krejt më dukej se është një lojë e tij dhe vendosa duart…Ai më doli nga prapa dhe menjëher ma ngriti fundin dhe vetëm m`i shtyu bre,kët pak anash dhe e ndjeva kokën e tij të trashë dhe të nxehtë kur filloj të fërk,oj duke e hapur pak anash. E shtyu dhe e shtyu me forcë duke më mbajtur nga beli im pak i trashë. E bëri një pastaj edhe të dytën…më tha mundesh ende ta vazhdoj?! I thash jo se mund ta kuptoj gjyshja.

Më dolën të vërteta fjalët e tij se une përsëri do ti kthehem dhe tani sa here e gjej mundësinë une shkoj në fshat dhe takohemi aty në shtallë.

I dërgoj edhe dhurata të ndryshme sepse vërtet e meriton një djal aq i ri me gjithë ate që e kishtte dhe dëshirën për të bërë dashuri pa zgjedhur se kush je apo nga je.

Be the first to comment on "Ishim duke mbledhur perime në fshat te Gjyshja, vura re që Antoni i Vogël nuk i hiqte sytë nga unë… Unë mund të jem nëna e tij, pranova t`i bëja qejfin"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*